Één, twee, stap en kick

Ik ben geen danser. Niet voor niets dat mijn favoriete muziekgenre Metal is. Headbangen en springen. Geen choreografie, gewoon gaan. Heerlijk.

In de tijd dat ik Kick Fun en Tae-Bo lessen volgde bij Yoshida kwam het nogal eens voor dat we een ‘set’ draaiden, bijvoorbeeld een bepaald aantal directe stoten, hoeken, opstoten, en trappen. Vaak was ik halverwege de uitleg de weg al kwijt en kwam er een halfbakken set uit, waarna geroepen werd ‘als het erop lijkt is het goed!’, gevolgd door de bemoedigende woorden ‘beweging is winst!’. De positiviteit hielp me enorm en ik kreeg zowaar lol in het sporten. Want zo is het ook. Hoe ‘slecht’ of langzaam je ook gaat, je doet meer dan iemand die thuis op de bank zit.

Anyways, dit bericht gaat eigenlijk over zwemmen. En specifieker, de borstcrawlcursus die ik afgelopen 6 weken heb mogen volgen.
Zoals sommigen weten heb ik vanaf ongeveer mijn vijfde tot mijn zeventiende bij de Reddingsbrigade gezwommen. Iedere zaterdag training en een keer per jaar op voor een diploma. Zwemmen is me altijd best goed af gegaan en ik heb dan ook nog een blauwe maandag op wedstrijdzwemmen gezeten. Maar goed, toen kwamen de feestjes en de biertjes en toen vond zestienjarige Thanja het even niet zo interessant meer.

De afgelopen 10 jaar heb ik af en toe gezwommen (toen ik op kamers in Breda zat ben ik af en toe met een vriend baantjes gaan trekken en nu sinds iets meer dan een jaar ben ik weer ongeveer wekelijks in het zwembad te vinden).
Hoewel er dus jarenlange zwemervaring in zit, kan ik me niet herinneren hoe ik ooit borstcrawl geleerd heb. Ik wist dan ook niet wat goed en fout was en waar men op moest letten.
Aangezien ik de komende tijd het trainen richting mijn eerste triathlon wil opbouwen, leek het me leerzaam om een borstcrawlcursus te volgen.
En dat was het!

Via Triathlonwinkel.nl werd een cursus gegeven voor zwemmers die geoefend, gevorderd of expert zijn. Na heel lang wikken en wegen of ik wel goed genoeg zou zijn voor die groep (en het feit dat ik bijna dagelijks langs die winkel op loop en eraan herinnerd werd) besloot ik ervoor te gaan. En wat ben ik daar dankbaar voor.

Geert, de coach, is een enorm ervaren zwemmer. Heeft zelfs het IJsselmeer overgezwommen (damn!). Of je nu als ervaren of minder ervaren zwemmer deelnam aan de cursus en of je nu zin had of niet, zijn enthousiasme in de sport werkt zo aanstekelijk dat je aan het eind van iedere les met een big smile naar huis gaat.

De cursus zelf bestond uit 6 lessen van een uur. Iedere les lag er focus op een aantal specifieke onderdelen (armen, benen, rotatie, ademhaling, ligging in het water, swolf (zwemefficiëntie) en slagfrequentie. Er kwamen interessante oefeningen aan bod, die in het begin wat vreemd leken, maar vervolgens op hun plaats vielen. Zo was er een ‘kippen’ oefening waarbij je je duimen in je oksels plaatste en met ‘kippenvleugels’ door het water ging. Dit was een mooie oefening om rotatie en ellebogen hoog te oefenen. Verder volgde een ballerina oefening, waarbij je rotatie vanuit de heupen oefende, i.p.v. beenslag vanuit de knieën. En dan was er nog de ‘Superman’ oefening, waarbij je één arm gestrekt hield en oefende op rotatie en ademhaling.
Bijzonder, lachwekkend, maar bovenal erg leerzaam.

Tijdens de laatste les lag de focus op de zwemefficiëntie en slagfrequentie, waarbij we de cursus afsloten met een soort beoordeling.
In tweetallen ging je 100 meter zwemmen, terwijl de rest van de groep op de kant keek naar hoe je zwom en waar de verbeterpunten in zaten. Ondertussen werd je tijd en slagfrequentie gemeten.
Wat was dit spannend! Faalangst kwam wel weer even naar boven.. Gelukkig was dit een ontzettend fijne, positieve groep, waarbij je niet bang hoefde te zijn om iets ‘fout’ te doen.
Bij mij kwam uit de analyse dat mijn slagfrequentie erg hoog was, waardoor ik mezelf onnodig moe maak. Daarnaast bleek dat ik mijn slagen niet afmaak, waardoor ik een heel stuk afzet/voortstuwing mis (zonde!) en dat ik bij het ademhalen mijn hoofd teveel optil, waardoor je niet meer gestroomlijnd in het water ligt, meer weerstand hebt en de flow kwijt bent (ook zonde!).

Tijdens de lessen kwam ik er vooral achter dat zwemmen alles met je ligging in het water en een vloeiende beweging te maken heeft. Een strakke choreografie, getimede arm-/beenslagen en ademhaling voor een mooie flow. En laat ik daar nou net nog even niet zo goed in zijn. Máár! Ik weet nu wel wat ik kan oefenen. Ik weet waar het mis gaat. En het belangrijkste: ik weet dat er nog heel veel te verbeteren valt. Gaaf, daar kunnen we wat mee!

De komende maanden lekker in het zwembad deze oefeningen blijven trainen en wanneer komend voorjaar het openwaterseizoen van start gaat, gaan we zien of het daadwerkelijk verbetering heeft opgeleverd. Zin in!